Jak powinna wyglądać dobrze zaprojektowana kuchnia?

Każdemu z nas marzy się zapewne, aby każdego dnia zasiadać wspólnie do obiadu z rodziną. Niestety tylko nieliczni mogą sobie na to pozwolić. Zazwyczaj jemy w biegu, często korzystamy z budek z fast foodami, które oferują nam niezdrowe jedzenie. Dlatego zamiast wydawać na to pieniądze, należy się zastanowić, jak powinno wyglądać rozmieszczenie przestrzenne w kuchni, aby po ciężkiej pracy łatwiej było nam przygotować, co na szybko, ale i smacznie. Kuchnia powinna być miejscem współpracy wielu osób, zazwyczaj obojga rodziców, łamiąc oczywiście stereotyp o kurze domowej. Prowadzi to nie tylko do pogłębiania więzi, ale też pewnej swobody, a razie, kiedy kilka osób chciało być coś przyrządzić. Dlatego więc jeszcze przed wybudowaniem pomieszczenia dobrze wiedzieć gdzie będą kontakty z prądem, gdzie piekarnik i gazówka, a z nimi również okap łączący się z kominem, zmywarka, kran. Kuchnia to miejsce funkcjonalności nie tylko wielu ludzi, ale również urządzeń wymagających różnych surowców do pracy. Warto, więc już wcześniej przemyśleć jak powinna wyglądać nasz wymarzona kuchnia, aby później eliminować wrażenie ciasnoty. Duże okna pomogą wprowadzić do kuchni nie tylko wiele światła dziennego, ale również szybciej wywietrzyć to pomieszczenie, w razie gdyby jakiś z kulinarnych przepisów okazał się być fiaskiem. Aby umilić sobie życie, warto też wyznaczyć w kuchni miejsce na radio, czy też mały telewizor. Będzie to niezwykły dodatek, inspirujący do kulinarnych eksperymentów.

Wykładziny typu „Bar”

Deficyt drewna powoduje nieustanne poszukiwanie metod uzyskania orygi­nalnych, drzewnych wykładzin podło­gowych, które mogłyby być produko­wane jeżeli już nie całkowicie z od­padów drewna, to chociaż przy ich użyciu. Do takich właśnie wykładzin należy wykładzina typu ,,Bar” pro­dukowana w formie pasów długości 2-3 m i szerokości ok. 12 cm. Pasy na wierzchu mają wygląd klepek par­kietu łączonych równolegle względem siebie, w długości. Na powierzchni jednego pasa znajduje się wzór dwóch równoległych ciągów deszczułek przesuniętych względem siebie o pół długości klepki, tzn. ułożone tak, jak cegły w murze. Każdy pas wykła­dziny ma z jednej strony wyfrezowany rowek, z drugiej zaś pióro, w celu łączenia poszczególnych pasów. Podłoga wyłożona pasami „Bar” jest efektowna, nie wymaga lakierowania ani pastowania, bowiem pasy wykła­dziny są polakierowane fabrycznie. Cena tak wykonanej podłogi kształtu­je się mniej więcej w połowie między ceną podłogi z parkietu i z mozaiki. Wykładzinę „Bar” można bardzo łatwo ułożyć samodzielnie. Podłoże powinno być starannie wyrównane i gładkie. W celu ocieplenia podłogi i poprawienia dźwiękochłonności można pod wykładzinę dać warstwę płyty pilśniowej grubości ok. 10 mm. Wykładzinę mocuje się przybijając ją gwoździami do podłoża pod kątem, przez nasadę pióra. Jeżeli podłoże jest betonowe, taki sposób mocowania wymaga osadzenia w podłożu listew prostopadłych do pasów wykładziny (tak jak legarów przy podłodze z tar­cicy). Wykładzinę można też kleić podgrzanym lepikiem, ale lepiej nie wykonywać tego we własnym zakre­sie (ze względu na niebezpieczeństwo pożaru), lecz zlecić odpowiedniemu rzemieślnikowi. Na zakończenie pracy należy ułożyć i przybić do wykładziny listwy przyścienne.

Podłogi z mozaiki parkietowej

Wykładzina mozaikowa ma właściwie wszystkie dodatnie cechy parkietu, oczywiście pod warunkiem, że będzie ona polakierowana. Jest więc estetycz­na, ocieplająca pomieszczenie, łatwa w konserwacji i dźwiękochłonna, a co nie mniej ważne – prawie 2-krotnie tańsza od parkietu. Ułożyć samodziel­nie taką wykładzinę jest również łat­wiej niż parkiet, bowiem w sprzedaży znajduje się mozaika ułożona już w formie szachownicy naklejonej na papier. Każdy element mozaiki jest oddzielną, miniaturową klepką, ale – w odróżnieniu od klepek normalne­go parkietu – nie ma rowków i piór, a zatem wymaga starannego przykle­jenia do podłoża i lakierowania. Istot­na jest również grubość wykładziny mozaikowej, prawie 3-krotnie mniej­sza niż parkietu. Również i z tego powodu mozaika powinna być lakiero­wana, ponieważ nie zabezpieczona powierzchnia drewna, nawet często czyszczona i pastowana, wymaga co jakiś czas cyklinowania: cienka wy­kładzina mozaikowa może być cyklinowana nie więcej niż 2-3 razy, a pierwsze cyklinowanie jest niezbęd­ne bezpośrednio po przyklejeniu; praktycznie więc później można cyklinować podłogę jeszcze najwyżej 2 razy. Jeżeli natomiast podłoga jest polakierowana, to następne cyklino­wanie można przeprowadzić dopiero po 10 latach. Zależy to oczywiście od jakości użytego lakieru, prawidłowoś­ci lakierowania i od właściwej kon­serwacji podłogi oraz wykonywania poprawek lakierniczych w odpowied­nich terminach. Tak jak przy układaniu zwykłego par­kietu, najpierw trzeba bardzo staran­nie wyrównać podłoże, używając do tego zaprawy cementowej. Zakupioną wykładzinę mozaikową należy suszyć co najmniej 3 miesiące. Na wysuszone podłoże nakłada się warstwę kleju Pronalep lub Osakryl, rozcieńczonego wodą tak, jak przy przyklejaniu parkietu, za pomocą ząbkowanej szpachli, na powierzchni mniej więcej 50×50 cm. Bezpośrednio po tym na warstwę kleju kładzie się arkusz wykładziny (składający się z czterech kwadratów naklejonych na papier) drewnem do dołu, tzn. do warstwy kleju; na wierzchniej stronie podłogi będzie papier. Przyklejanie rozpoczyna się od narożnika i układa następne arkusze równolegle do jednej ze ścian tak, by krawędzie arkuszy dokładnie do siebie przylega­ły.

Naprawa ściany szczytowej

Elewację budynku można odnowić specjalnym systemem zapewniającym pełną ochronę termiczną ściany, a jednocześnie nadającym zewnętrznej jej powierzchni wystrój z tynku. Elewacja jednak nic nie straci na estetyce, gdy szczyty pokryje się deskowaniem. Izolację ściany zewnętrznej umieszcza się wówczas pod odeskowaniem. W budynkach murowanych lub szkieletowych izolacja musi być umieszczona od wewnątrz, aby utrzymać nie zmienioną elewację. Dla klimatu wewnętrznego budynku jest korzystne dodatkowe wyłożenie ścian od wewnątrz płytami gipsowymi. Grubość płyt powinna być tak dobrani aby ich masa mogła w dostatecznym stopniu akumulować ciepło. Płyty gipsowe należy umieszczać w pewnym odstępie od ściany, a powstałą w ten sposób szczelinę wypełnić materiałem izolacyjnym lub masą izolacyjną. Jeśli ściany zewnętrzne są bardzo cienkie, należy włożyć między ścianę a izolację termiczną folię izolacyjną, aby woda przenikająca przez ścianę nie mogła zawilgocić tej izolacji. Po wykonaniu tych prac można przystąpić do właściwej naprawy elewacji.
Zielone porosty na murze i miejsca zaatakowane przez bakterie należy oczyścić szczotką drucianą i zmyć odpowiednim środkiem chemicznym. Zmurszałą zaprawę trzeba usunąć ze spoin. Ubytki w cegle i kamieniu można wypełnić masą szpachlową z dodatkiem dobranej do koloru ściany farby, a następnie wypełnić spoiny nową zaprawą. Ostatnią czynnością jest zmycie całej elewacji specjalnym środkiem czyszczącym, który usuwa plamy po zaprawie, a ponadto ma właściwości impregnacyjne. Środek ten, niewidoczny po wyschnięciu, ochroni całą elewację przed wpływami atmosferycznymi. W podobny sposób postępujemy przy odnawianiu murowanych wypełnień ścian o drewnianej konstrukcji szkieletowej, a więc usuwamy ze spoin naruszoną zaprawę, wypełniamy spoiny na nowo, oraz nanosimy na elewację środek czyszcząco-impregnacyjny. Szczeliny między drewnem a murem wypełniamy trwale plastyczną masą uszczelniającą.

Kruszywo i żużel

Do wyprodukowania betonu potrzebne są trzy zasadnicze składniki: cement, woda i kruszywo. Jako kruszywa najczęściej używa się żwiru. Poza żwirem można również stosować do wyrobu betonu szereg in­nych kruszyw. Do kruszyw o najwyższej wytrzymałości należą: kruszywa łamane otrzymywane z rozkruszenia odłamków skał oraz grube żwiry. Natomiast najniższą wytrzymałość wykazują: żużle, trociny, strużki drewniane. Mają one jednak tę zaletę, że są lekkie i ciepłe. W betonach konstrukcyjnych, gdzie wymagana jest duża wytrzymałość, używa się kruszywa o różnych wielkościach ziaren, tak aby w betonie zna­lazły się zarówno ziarna duże, jak również średnie i małe. Uziarnienie kru­szywa powinno być dobrane w ten sposób, aby pozostawić jak najmniej pustych przestrzeni między poszczególnymi ziarnami. Otrzymany w ten sposób beton będzie szczelny i ciężki a jednocześnie posiadać będzie dużą wytrzymałość. Kruszywa naturalne często zawierają pewne zanieczyszczenia organiczne, jak gnijące części roślin i odpadki. Zanieczyszczenia te wpływają na obniże­nie wytrzymałości, a nawet przy większych ilościach mogą doprowadzić do rozpadania się betonu. Praktycznym, lecz mało dokładnym sposobem zbadania kruszywa jest roz­tarcie piasku lub żwiru w ręce. Zawarte w nim pyły brudzą ręce, natomiast czysty żwir prawie nie pozostawia śladu. Niewielkie zanieczyszczenia pylaste można usunąć przez przemycie i prze­płukanie wodą. Wymaga to jednak użycia dużej ilości wody oraz dużego nakładu pracy. Jest to poza tym zabieg dość kosztowny. Najlepiej więc poszukać czystego żwiru i piasku o ziarnach zarówno ostrych, jak i kulistych. W budownictwie indywidualnym bardzo popularnym materiałem do wykonywania ścian zewnętrznych jest żużel (najczęściej żużel paleni­skowy). Materiał ten powstaje w kotłowniach centralnego ogrzewania lub zakładach przemysłowych podczas spalania węgla. Każdy żużel paleniskowy zawiera duże ilości zanieczyszczeń w postaci cząstek nie spalonego węgla oraz związków siarki i popiołu. Zanieczyszcze­nia te są szkodliwe dla wyprodukowanego z takiego materiału betonu, ponieważ mogą spowodować jego pęcznienie i rozsypywanie się. Niekiedy 100 doprowadza to do zniszczenia całych elementów ściennych i stropowych. Żużel przed użyciem powinien być pozbawiony wszelkich szkodliwych do­mieszek. Praktycznym i tanim, lecz długotrwałym sposobem jest wyługo­wanie go w okresie jesieni i zimy na wolnym powietrzu.

Ocieplenie okien na zimę

W bu­dynkach inwentarskich powszechnie sto­suje się okna drewniane lub metalowe z pojedynczymi szybami. Ciepłochronność okna drewnianego z pojedynczą szybą jest 6-krotnie mniejsza niż ściany z cegły grubości 2 cegieł (51 cm) o tej samej powierzchni. Jeszcze gorsze właś­ciwości termoizolacyjne mają okna me­talowe i żeliwne. Natomiast ciepłochronność okien drewnianych z podwójną szybą jest około 2-krotnie większa niż okien z szybą pojedynczą. Ochładzanie pomieszczeń następuje wówczas, gdy szyby w oknach są po­pękane, źle okitowane, gdy skrzydła okienne są spaczone i nie przylegają szczelnie do ościeżnicy. W takim przy­padku popękane lub stłuczone szyby okienne trzeba wymienić na nowe i dob­rze zakitować, natomiast ramy okienne należy dokładnie dopasować i tak za­mocować okucia, aby okna można było szczelnie zamknąć. Okna na okres zimy można dodatkowo ocieplić następującymi sposobami. Sposób pierwszy polega na przyklejeniu do ram okiennych przezroczystej folii od wewnętrznej strony pomieszczenia. Stosuje się do tego celu kleje używane do przyklejania posadzek z płytek PCW, np. Butapren, Dextro lub Elastic. Po dokładnym posmarowaniu klejem po­wierzchni ramy okiennej przykłada się odpowiednio przycięty arkusz folii i moc­no dociska do ramy za pomocą drewnia­nego wałka. Sposób drugi polega na wykonaniu ramy okiennej z pojedynczą szybą. Ramę tę osadza się w otworze ościeżnicy (podobnie jak ramy okienne) lub przy­mocowuje się do istniejącej ramy okien­nej za pomocą wkrętów. Ramę osadzoną w ościeżnicy zdejmuje się latem i ponownie zakłada na zimę, aby w okresie letnim można było wietrzyć pomieszczenie. Natomiast ramki przy­mocowane do ram skrzydeł okiennych mogą pozostać na stałe, gdyż nie będą utrudniały otwierania okien. Zdejmuje się je tylko podczas mycia szyb. Sposób trzeci polega na wykonaniu w ramie okiennej od wewnętrznej stro­ny pomieszczenia dodatkowego wrębu i wstawieniu drugiej szyby. Szybę tę utwierdza się listewką drewnianą przy­mocowaną do ramy za pomocą wkrętów. Przed przystąpieniem do pracy należy wyjąć istniejącą szybę, aby jej nie usz­kodzić podczas wykonywania wrębu dla drugiej szyby. Sposób czwarty polega na zasłonięciu okien słomianymi matami, zawieszonymi nad oknami. Maty opuszcza się na noc, a na dzień podnosi do góry za pomocą sznurka, podobnie jak rolety w oknach. Wymiary maty powinny być większe niż otworu okna w świetle muru. U dołu maty należy przymocować wałek drewniany o średnicy 5-6 cm, aby pod jego ciężarem mata łatwo opadała w dół i lepiej przylegała do ściany. W okresie większych mrozów i silnych mroźnych wiatrów należy na dzień od­słaniać co drugie lub co trzecie okno i ponownie zasłaniać je na noc. Tego rodzaju ocieplenie nadaje się szcze­gólnie do zabezpieczenia okien metalo­wych, żeliwnych i żelbetowych.

Zabezpieczenie piwnic przed wodą zaskórną i gruntową

Okresowe zalewanie piwnic wodą może nastąpić w czasie dużych i długotrwałych deszczów oraz roztopów wiosennych, jeżeli piwnice nie są zabezpieczone przed wodą gruntową i zaskórną Zabezpiecze­nie to można wykonać dwoma sposoba­mi. Sposób pierwszy polega na odprowa­dzeniu wód opadowych lub obniżeniu lustra wody zaskórnej za pomocą, dre­nażu, jeżeli istnieje możliwość odprowa­dzenia wody w miejsce położone niżej. Wokół budynku, w odległości 2-3 m od ścian piwnicznych, należy wykopać rów głębokości co najmniej 20 cm po­niżej stopy fundamentowej, ze spadkiem dna około 2-3% (2-3 cm na 1 m) w kierunku spadku terenu. Na dnie na­leży ubić mocno warstwę gliny i pokryć ją żwirem. Na tym podłożu układa się sączki drenarskie średnicy 15-20 cm; styki sączków należy pokryć z wierzchu kawałkami gruzu ceglanego lub z roz­bitych sączków. Po ułożeniu drenów rów zasypuje się najpierw nielasującym tłuczniem kamiennym, następnie grubym i drobniejszym żwirem, a z wierzchu — ostro ziarnistym piaskiem (bez ubijania). W najniższym miejscu pierścienia utworzonego przez rów drenarski trzeba wykonać z kręgów betonowych studzienkę zbiorczą, której dno powinno znajdować się o 50 cm głębiej niż wylot sączków. Poniżej poziomu wylotu sączków od studzienki należy odprowadzić wodę ru­rami betonowymi średnicy 20-30 cm do miejsca niżej położonego — rowu, stawu lub innego zbiornika wodnego. Wokół budynku wykonuje się spadki w stronę rowu drenarskiego, a przy samych ścianach budynku utwardza powierzchnię brukiem kamiennym albo układa płyty chodnikowe na szerokości 1 lub 2 płyt. Niezależnie od tego ściany od strony gruntu powinno się izolować warstwą tłustej gliny, ubitej mocno cien­kimi warstwami. Można tez pokryć ściany lepikiem asfaltowym lub masą izolacyjną o nazwie Abizol, po uprzednim oczy­szczeniu i wysuszeniu powierzchni ścian.

Ochrona cieplna budynku

Na poszczególne elementy budynku działają liczne ze­wnętrzne jak i wewnętrzne czynniki klimatyczne. Tradycyjne metody budowy, uwzględniające w dostatecz­nym stopniu wpływ czynników klimatycznych, ukształto­wały się w wyniku doświadczeń uzyskanych przez całe stulecia. Wzrost wymagań użytkowników mieszkań i wprowadzenie nowych materiałów budowlanych doprowadziły do tego, że stare metody budowania zastąpione zostały obecnie me­todami nowoczesnymi. Błędy i szkody, które wystąpiły w budownictwie w wyniku stosowania nowych materiałów w konstrukcjach wznoszonych według dawnych metod budowa­nia, zmusiły uczestników procesu budowlanego do do­kładniejszego zbadania poszczególnych materiałów i ich właściwości fizycznych. Okazało się, że poszcze­gólne materiały w różnym stopniu spełniają stawiane im wymagania. Podczas gdy dawne, masywne, zwarte, je­dnolite konstrukcje mogły sprostać działaniu warunków atmosferycznych dzięki swej grubości, dzisiejsze oszczędne pod względem wymiarów konstrukcje muszą być w tym celu składane z kilku warstw, z których każda ma do spełnienia inne, odpowiednie do ich właściwoś­ci zadania. Materiały izolacyjne, wytwarzane obecnie w szerokim asortymencie, mają za zadanie ochronę pomieszczenia przed zimnem i hałasem, przy czym bardzo korzystne jest, iż do obu celów może być zastosowany ten sam materiał. Materiały do izolacji cieplnej są podatne na zawilgocenie, należy je więc chronić przed wilgo­cią za pomocą materiałów przeciwwilgociowych, które tworzą oddzielną grupę materiałów. Ciepła nie da się szczelnie zamknąć, można jedynie osłabić tempo jego przepływu, dlatego rola materiałów izolacyjnych jest tak ważna.

Niedrogi i efektowny remont

Jak przeprowadzić niedrogi remont, który nie zrujnuje naszej kieszeni, a przy tym sprawi, że wnętrze naprawdę zyska nowy charakter? Przede wszystkim warto zacząć od zmiany koloru ścian i ich odświeżenia. Nie zrujnuje to naszej kieszeni, a może w zdecydowany sposób zmienić wygląd każdego pokoju. Ponadto, nie od dziś wiadomo, ze „diabeł tkwi w szczegółach” dlatego tez warto postawić na dodatki i miarę możliwości dodać coś, co zmieni wygląd wnętrza np. nowe zasłony lub fantazyjne i ozdobne poszewki na poduszki. Jeżeli natomiast mamy zamiast wymienić meble i nie wydać na ten cel wielkich pieniędzy warto zajrzeć do internetu. Może się bowiem zdarzyć, ze w internetowym antykwariacie znajdziemy prawdziwe perełki za bezcen. Często też ludzie przy okazji remontów za niewielką cenę pozbywają się całego wyposażenia mieszkania. Nawet jeżeli taki mebel bezie wymagał np. zmiany koloru czy polakierowania, możemy stworzyć prawdziwe, niepowtarzalne dzieło sztuki, z którego będziemy dumni. Jeżeli tapicerka kanapy w salonie nie wygląda już świeżo, możemy taki mebel oddać do tapicera i wymienić tapicerkę na nową i modna. Prostszym i szybszym rozwiązaniem jest też wykorzystanie modnej narzuty, dzięki której w ekspresowym tempie zmienimy wygląd sofy. Wszystkie te rozwiązania cechuje jedna wspólna rzecz – są niedrogie a przy tym dają spektakularny efekt, warto więc je wykorzystać i zobaczyć jak bardzo niewielkim kosztem można odmienić przestrzeń, w której się żyje.

Oświetlenie w domu

Oświetlenie t element wystroju, który potrafi całkowicie zmienić charakter wnętrza. Obecnie odchodzi się od centralnie umieszczonych lamp na rzecz oświetlenia punktowego. Dzięki takiemu rozwiązaniu można wydobyć z każdego pomieszczenia niepowtarzalny styl i nadać mu odpowiedni do atmosfery wygląd. Największym polem do popisu jest oczywiście salon – możemy skusić się tutaj na punktowe oświetlenie, które pomoże podkreślić relaksacyjny charakter wnętrza. Urządzając kuchnie i łazienkę musimy zadbać natomiast o to, aby nasze miejsce pracy było odpowiednio dobrze oświetlone. Sprawdzą się tu zatem świetlówki lub żarówki o dużej mocy, a także punktowe oświetlenie skierowane bezpośrednio na blaty, stoły czy miejsca gdzie akurat pracujemy. Obecnie lampy oprócz swojej oczywistej funkcji jaką jest oświetlanie wnętrz pełnią także funkcje ozdobne i upiększające pomieszczenie. Piękne lampy przyciągają wzrok i są designerskim dodatkiem do każdego wnętrza. Ciekawym rozwiązaniem jest także instalacja zewnętrznego oświetlenia domu i ogrodu. Nasz dom będzie wówczas wyglądać wyjątkowo i bajkowo. W sklepach budowlanych i wykończeniowych, a także w internecie znajduje się mnóstwo wzorów różnorakich lamp, plafonów i halogenów nie będzie zatem problemem dobór odpowiedniego oświetlenia dla danego wnętrza. Wybierz odpowiednie lampy do swoich wnętrz już dziś i ciesz się niepowtarzalnym charakterem i wyglądem jaki dzięki nim zyskał twój dom.

Jak powinien wyglądać dobrze zaprojektowany przedpokój?

Wchodząc do czyjegoś mieszkania zazwyczaj mijamy takie pomieszczenie jak przedpokój. Posiada on bardzo różne funkcje zależne jednak od jego układu przestrzennego czy wielkości. Przedpokój to w pewnym sensie rupieciarnia. Często w nich chowa się po szafach miotły, odkurzacze czy inne miej używane urządzenia. Dodatkowo obowiązkowa jest w nim szafka na buty. Warto pomyśleć o jej wielkości przeliczając tona członków rodziny, z uwzględnieniem obuwia zimowego, letniego i domowego typu laczki. Kolejną obowiązkową pozycją w przedpokoju jest wieszak. Mylą się ci, którzy myślą, że wielkość przedpokoju nie ma znaczenia. Owszem ma. Musi być nie za długi i nie za szeroki. Oczywiście są to relatywne określenia, ale muszą być dostosowane do pozostałych pomieszczeń. Przedpokój ma zachęcać do wejścia w głąb domu czy mieszkania, dlatego należy zadbać o jego wizualną stronę. Dobrze jest, aby w przedpokoju był jakiś dywanik, powoduje to wrażenie niesurowości, a raczej ciepła rodzinnego i domowego. Ma to też swoje plusy, gdyż dywan jest łatwiej odkurzyć niż chociażby terakotę podłogową, bo można ją zarysować. Zazwyczaj w przedpokoju umieszcza się również skrzynkę elektryczną, w której mamy wszystkie bezpieczniki, nie pasuje to chyba do żadnego innego pomieszczenia. Dodatkiem może być schowek na klucze i dokumenty, oczywiście według uznania, ze względu na ich ważność i bezpieczeństwo. Dobry przedpokój musi spełniać funkcję syntetyzującą, łącząc w jedną spójną całość wiele pomieszczeń.

Jak powinna wyglądać dobrze zaprojektowana sypialnia?

Miejsce, jakie wyznaczamy do spania, wcale nie musi wyglądać jak sypialnia. Często jest to zwykły pokój użytkowy, który nie stwarza warunków do zachowania pełnej intymności obojga małżonków. Sypialnia wcale nie musi być duża i to jest właśnie zaletą tego miejsca. Nie trzeba się martwić o odjęcie metrażu przestrzennego. Warto jednak poważnie pomyśleć o wyodrębnieniu takie miejsca. Właściwie dobra sypialnia może mieć tylko jedną rzecz – wygodne łóżko. Wszystkie inne przedmioty jak szafka nocna z lampką, pulpit z telewizorem, czy małe biurko na laptopa to tylko dodatki. Jeśli dom jest dwupiętrowy, dobrze jest, aby sypialnia była na górnej kondygnacji. Pozwala to na wyłączność tego miejsca dla małżonków. Położenie sypialni wyżej umożliwia dobudowanie od zewnątrz balkonu. Któż z nas po przebudzeniu w letni poranek, nie marzy o pysznej kawie z ukochaną bądź ukochanym na balkonie. W ciepłe noce zawsze można też otworzyć drzwi balkonowe, zakładając moskitierę na owady, tym samym na wpuszczenie dodatkowych pokładów czystego powietrza, nadającego uczucie świeżości. Kolor ścian i sufitu to indywidualna sprawa każdego, niemniej wydaje się, że kolory ciemniejsze pozwolą na dłuższe wylegiwanie się w niedzielne poranki. Kolory jasne po przebudzeniu dają naszym oczom poczucie dnia i trudniej jest wtedy zasnąć. Sypialnia może zajmować więcej przestrzeni, jeśli powiększymy ją o garderobę, co daje większe poczucie funkcjonalności tego miejsca i zachowania intymności, gdyby w naszym domu znajdowaliby się goście.

Jak powinien wyglądać salon?

Zapewne wielu z nas oglądając sceny z chociażby amerykańskich filmów rozgrywanych w domach zauważyło, że domy jednorodzinne posiadają duży salon. Funkcja tego pomieszczenia jest bardzo różnorodna, wiadomym jest, że to w nim spędzamy większość wolnego od pracy dnia, jeśli jesteśmy aktualnie w domu. Jest to swoista przestrzeń życiowa i powinna być otwarta z różnych stron. Aby sprawić takie wrażenie należy zadbać, aby w salonie było wiele dużych okien najlepiej od strony wschodu i zachodu, tak, aby światło słoneczne napływało do niego przez cały dzień. Ma to też swoje przełożenie na energię elektryczną, której przecież tyle zużywamy. Skoro tam będziemy przebywać w większości to należałoby zadbać, aby wykorzystywać oświetlenie darmowe. Światło słoneczne, jest też bardziej naturalne i mniej męczące dla oczu. Przy okazji większych uroczystości rodzinnych łatwiej jest w takim salonie pomieścić więcej osób, dlatego należałoby odpowiednio zadbać o rozmieszczenie futryn wprowadzających i wyprowadzających z salonu, tak, aby nie kolidowały w razie takich sytuacji. Należy również zwrócić uwagę, że będzie to wnętrze reprezentatywne i to na jego przykładzie oglądający nasz dom ludzie będą stwarzać opinie nie tylko o samym budynku, ale także o gospodarzach. Przecież to jak wygląda nasze mieszkanie dużo znaczy o nas samych np. schludności, czystości, innowacji, kreatywności, a nawet wyobraźni. Aby więc ciekawie urządzić nasz salon dobrze jest obejrzeć oferty firm internetowych zajmujących się aranżacją wnętrz.

Czy warto korzystać z gotowego projektu?

Każdy z nas, jeśli już miałby budować własny dom, chciałby, aby był on niepowtarzalny. Za projekt takiego obiektu trzeba zapłacić jednak więcej pieniędzy. Użyteczność i wykonawstwo takie projektu także może stać pod znakiem zapytania. W trakcie budowy rodzi się, bowiem wiele nowych trudności. Łatwiej jest skorzystać z gotowego projektu, najlepiej takiego, którego ostateczną realizację widzieliśmy na własne oczy, przechodziliśmy pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami, czy mieliśmy tam po prostu okazję być. Jest to, więc bardziej bezpieczny wariant, pod względem finansowym. Gotowy projekt to jednak nie wszystko. Geomorfologia terenu, na którym ma być postawiony obiekt może być różna, a to oznacza, że mogą nas spotkać przykre niespodzianki przy kopaniu piwnicy. Trzeba i to wziąć pod uwagę. Dom, jaki chcemy postawić musi być dostosowany do naszych potrzeb i wyobrażeń. Wszelakie zmiany należy od razu przemyśleć i skonfrontować z architektem, mającym odpowiednie uprawnienia. Ilość i układ pokoi dostosować należy do ilości członków rodziny, tych, którzy już są i tych, którzy mogą się jeszcze pojawić. Budowa domu to inwestycja na lata a nawet całe życie. Gotowe projekty łatwo jest chociażby ukazać w program wizualnych, dzięki czemu szanse na nasze zadowolenie i brak rozczarować też są większe. Wybór gotowego projektu pozwala zaoszczędzić nie tylko środki finansowe, ale także czas potrzebny na skompletowanie odpowiedniej dokumentacji i załatwienie wszystkich formalności prawnych.

Jak przygotować kosztorys budowy?

Każda budowa niesie za sobą wysokie nakłady finansowe, dlatego nie każdy z nas może sobie na nią pozwolić. Ostatecznie w efekcie końcowym nakład pieniężny jest dużo wyższy od uprzednio przewidywanego. Dlatego warto jest wziąć kartkę i długopis i rozpisać poszczególne etapy, w których wydajemy nasze ciężko zarobione środki. Pomaga to uniknąć przykrych niespodzianek, jak również przygotować się wcześniej na konkretną inwestycję. Koszta wprowadzające zależne są od wielu czynników, które także należy uwzględnić. Wartość danej działki pod budowę zależne jest od wielu warunków zewnętrznych takich jak: bliskość instytucji publicznych, czyli szkół, szpitali itp., komfortu dojazdów i odległości, jaką należy pokonać np. do pracy, oraz samego otoczenia np. większe sklepy. Na pytanie czy warto najpierw zaoszczędzić i zapłacić mniej, ale więcej wydawać na dojazdy i paliwo, aby dojechać do pracy, czy na odwrót, każdy musi sobie sam odpowiedzieć. Kalkulacja często nie jest taka prosta jakby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. Podstawą jest wybór odpowiedniego projektu, co pozwoli na wykorzystanie bardziej uniwersalnych materiałów i sprzętu, a nie specjalistycznej materii, która z wiadomych względów jest dużo droższa. Nie chodzi jednak o używanie najtańszych substratów budowlanych. Proste rozwiązania pomieszczeń, ścian i konstrukcji sufitu często pozwalają na zmniejszenie kosztów. Po napisaniu kosztorysu z uwzględnieniem nawet najmniejszych szczegółów, trzeba kontrolować czy wszystko idzie zgodnie z planem.

Planowanie budowy domku rekreacyjnego

Czas wakacji zdecydowanie sprzyja wyjazdom, urlopom i wypoczynkowi. Gdziekolwiek jednak człowiek się nie uda musi zapłacić za miejsce pobytu, a są to nie lada nie małe pieniądze. Któż z nas nie marzył o własnym domku rekreacyjnym? Po pierwsze trzeba mieć, na czym go postawić, więc potrzebna jest działka budowlana. Zanim zaczniemy kopać fundamenty, należy udać się do gminy, w której leży dana działka i poprosić o plan zagospodarowania przestrzennego. Da nam to wyraźny znak, czy czasem w danej okolicy nieplanowana jest większa inwestycja, postawienie gmachów fabryk, które uniemożliwią wypoczynek. Są w Polsce jednak gminy, które nie posiadają takowego planu, a operacja stawiania domku może wiązać się z pewnym ryzykiem. Kolejnym krokiem jest uzyskanie zgody na zabudowę terenu, dlatego należy się zorientować przy zakupie ziemi, czy w ogóle jest na niej możliwość takiej budowy. Dodatkowo trzeba uniknąć problemów z podłączeniem sieci prądu czy wody. W tym celu należy zdobyć informacje o geomorfologii terenu pod zabudowę. Wszystkie te kwestie muszą być zawarte w projekcie domku. Po ukończeniu projektu należy skompletować jeszcze szereg dokumentów takich jak: wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy terenu oraz wniosek o wydanie pozwolenia na budowę i udać się do starosty powiatowego lub prezydenta miasta. Kiedy wniosek zostanie wydany, można rozpocząć prace budowlane.

Drobne prace budowlane, na które nie potrzeba zezwolenia

Każda budowa wymaga nie tylko nakładów finansowych i czasowych, ale przede wszystkim załatwienia wszelkich niezbędnych formalności. Chyba nikt z nas za tą papierologią nie przepada. Są jednak czynności, które nie wymagają zezwoleń. Do takich należą tak zwane tymczasowe obiekty budowlane. Są to obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym niż wynika to z wytrzymałości technicznej, czy też forma niepołączona trwale z gruntem, takie jak na przykład: pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe, urządzenia rozrywkowe, obiekty kontenerowe. Do tych ostatnich zaliczyć można budynki do realizacji robót budowniczych, na które już niestety jest potrzebne zezwolenie. Inne bardziej prowizoryczne budownictwo, to chociażby altany działkowe. Muszą one jednak spełniać określone warunki. Powierzchnia zabudowy takowych w miastach nie może przekroczyć 25 m², a poza ich granicami 35 m². Specyficzną formą takowych przedsięwzięć są ogrodzenia. Stawianie ich jednak wiąże się z spełnieniem odpowiednich warunków. Nie wystarczy być właścicielem odpowiedniego kawałka ziemi. Ze względu na utrudnienie widoczności, zwłaszcza dla kierowców, należy uzyskać zgodę na stawianie ogrodzeń od strony ulic, placów i innych miejsc publicznych. Stawianie siatek, czy płotów powyżej 2,2 metra wysokości, także może wiązać się z pewnymi sankcjami, o ile wcześniej nie skonfrontowaliśmy tego z odpowiednimi organami.

Kompetencje inspekcji nadzoru budowlanego

Prawo polskie reguluje kwestie związane z kontrolą budowlaną i określa, że organami do tego uprawnionymi są; Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego –działający z ramienia wojewody i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Nadrzędną kuratelę budowlaną sprawuje Minister Infrastruktury. W związku z tym organy te mają szeroką gamę uprawnień. Do ich zadań należy w szczególności wydawanie decyzji na użytkowanie danego lokalu lub obiektu po uprzednio przeprowadzonej kontroli. Jeszcze przed rozpoczęciem działalności budowlanej inwestor ma obowiązek złożyć dyspozycję i zamierzony termin rozpoczęcia budowy na ręce Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jeśli w trakcie budowy inspektorat zauważy niedogodności, ma prawo nakazać poprawienie systemu pracy zgodnego z prawem, a nawet wstrzymać wszelkie prowadzenie robót. Aby uniknąć kary z tytułu nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli należy, więc wszelkie wątpliwości rozwiewać kontaktując się z odpowiednimi instytucjami, bądź samemu zaczerpnąć porad prawnych. Nie są to wszystkie uprawnienia, lecz pokazują jak ogromną rolę spełnia inspektorat budowlany. W ostateczności można nie uzyskać odpowiednich uprawnień do użytkowania danego budynku. W razie nielegalnego zamieszkiwania bądź korzystania z budowli Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego może nałożyć karę stosowną do przewinienia. Należy, więc robić wszystko, aby się przed tym uchronić.

Na co najpierw należy zwrócić uwagę przed rozpoczęciem budowy domu?

Każdy z nas marzy o budowie własnego domu. Nie każdy jednak ma świadomość, że pomimo nakładu finansowego, z takim procesem może wiązać się wiele problemów. Na co więc zwracać uwagę przy tak wielkiej inwestycji? Po pierwsze, potrzebny jest odpowiedni projekt. Ważnym jest, aby był to projekt nie tyle architektoniczno – budowlany, na podstawie, którego uzyskuje się pozwolenie na budowę, lecz projekt wykonawczy, mający bardziej praktyczną formę. Najlepiej jest zasięgać porady kilku fachowców – teoretyków i praktyków, którzy ocenią przydatność danego konceptu. Przy wyborze gotowych projektów należy być szczególnie ostrożnym. Nie należy sugerować się wyłącznie atrakcyjnością i wyglądem danego modelu obiektu, lecz jego użytecznością. Pomoże to uniknąć wielu problemów w przyszłości w związku z zagospodarowaniem przestrzeni. Wiadomym jest, że wielu problemów nie unikniemy. Najlepszą poradą może być, więc korzystanie z kompendiów wiedzy budowniczej, jak również szeregu czasopism poświęconych tej tematyce. Dzięki temu z łatwością przyjdzie nam też komunikacja z firmami budowlanymi, gdyż nasze słownictwo w tej materii będzie bardziej zaawansowane. Dzięki większej wiedzy, łatwiej jest zaoszczędzić konkretne środki finansowe i uniknąć nadwyżek. Wszelkie zmiany czy to w projekcie, czy już w późniejszych pracach dobrze jest konfrontować z inspekcją nadzoru budowlanego, aby później uniknąć przykrych niespodzianek związanych z legalizacją budynku i jego części.

Designed by Conservatories